نيست مگر حقيقت تو ، و وحشت و تنهائى و دورى تو از باطل است . پس عقيل گفت كه : اى ابو ذر تو مىدانى كه ما اهل بيت تو را دوست مىداريم ، و ما مىدانيم كه تو ما را دوست مىدارى ، تو حق و حرمت ما را بعد از پيغمبر نگاه داشتى ، و ديگران ضايع كردند ، مگر قليلى از اهل حق ، پس ثواب تو از خداست ، و به جهت محبّت اهل بيت رسالت تو را آوارهء شهر و ديار مىكنند ، خدا تو را مزد دهد ، بدان كه از بلا گريختن جزع است ، و عافيت را به زودى طلب كردن از نااميدى جزع ، و ناامّيدى را بگذار و بر خدا توكّل كن ، و بگو حسبي اللّه و نعم الوكيل . پس حضرت امام حسن عليه السّلام فرمود : اى عم اين گروه با تو كردند آنچه مىدانى ، و خداوند عالميان بر جميع امور مطّلع و شاهد است ، ياد دنيا را به ياد مفارقت دنيا از خاطر محو نما ، و سختيهاى دنيا را به امّيد راحتيهاى عقبا بر خود آسان كن ، و بر بلا صبر نما ، تا چون پيغمبر را ملاقات نمائى از تو خشنود و راضى باشد . پس حضرت امام حسين عليه السّلام فرمود : اى عم خداوند عالميان قادر است كه بدل نمايد اين حالت شدّت را به حالت رخا ، و خدا را بر وفق حكمت و مصلحت هر روز تقديرى و كارى است ، اين گروه دنياى خود را از تو منع كردند ، و تو دين خود را از ايشان منع كردى ، و تو چه بسيار بىنيازى از آنچه ايشان از تو منع كردند ، و ايشان بسى محتاجند به آنچه تو از ايشان منع نمودى ، بر تو باد به صبر كه عمدهء خيرات در شكيبائى است ، و شكيبائى از صفات كريمه است ، جزع را بگذار كه نفعى ندهد . پس عمّار گفت كه : اى ابو ذر خدا به وحشت و تنهائى مبتلا كند كسى را كه تو را به وحشت انداخت ، و خدا بترساند كسى را كه تو را ترساند ، و اللّه كه مردم را باز نداشت از گفتن سخن حق مگر ميل به دنيا و محبّت آن ، و اللّه كه اطاعت الهى با جماعت اهل بيت است ، و پادشاهى دنيا از آن كسى است كه به روز متصرّف